۲۴آوریل ۲۰۲۵ - یک مطالعه جدید منتشر شده در Diabetes Technology and Therapeutics نشان داد که یکی از علل اصلی هایپرگلایسمی بعد از غذا و شبانه در بیماران بستری، تأخیر در تزریق انسولین بعد از غذا و مصرف میان وعده قبل از خواب بدون تجویز انسولین است.

برای افراد مبتلا به دیابت، کنترل سطح قند خون ضروری است و زمان ‌بندی تزریق انسولین در طول وعده‌ های غذایی و وعده ی قبل از خواب از عوامل مهم در این فرآیند هستند. تصمیم‌ گیری بهتر در مورد دوز انسولین و پایداری قند خون در شب با نظارت مداوم گلوکز(CGM) امکان ‌پذیر است که بینش‌ های بلادرنگی در مورد تغییرات گلوکز ارائه می ‌دهد.

با درک چگونگی تعامل این متغیرها، می ‌توان به بهینه ‌سازی تنظیم قند خون و کاهش خطرات هایپرگلایسمی (قند خون بالا) و هیپوگلایسمی (قند خون پایین) دست یافت. ممکن است ارائه به موقع انسولین پرندیال همراه با وعده‌های غذایی برای بیماران بستری دشوار باشد. علاوه بر این، هیچ تحقیق قبلی اثرات گلایسمی میان وعده بعد از شام، که گاهی اوقات به عنوان "میان وعده قبل از خواب" شناخته می ‌شود، را در غیاب درمان با انسولین پرندیال بررسی نکرده است. این مطالعه که توسط سارا الکسانیان و همکارانش انجام شد، اثرات میان وعده ی قبل از خواب و تأخیر در تزریق انسولین را بر کنترل گلایسمی بیماران بستری بررسی کرد.

مطالعهی In-Fiکه در آن انسولینFiasp[1] با انسولین اسپارت (Novolog) در بیماران بستری مبتلا به دیابت نوع ۲مقایسه شد، موضوع یک تحلیل پس از انجام پژوهش توسط محققان بود. در این مطالعه از دستگاه پایش مداوم گلوکز (CGM) مدل Dexcom G6 PRO برای اندازه ‌گیری قند خون استفاده شد. داده‌های CGM و تزریق انسولین ۱۲۲شرکت ‌کننده که پروتکل اصلی مطالعه(شامل استفاده از CGM برای حداقل ۴وعده غذایی) را تکمیل کردند، بررسی شد. محققان در این پژوهش اثرات خوردن میان‌ وعده قبل از خواب و تأخیر در تزریق انسولین بر تنظیم گلوکز را ارزیابی کردند.

تزریق‌ های انسولین بولوس که قبل از وعده‌های غذایی انجام شدند، منجر به قرار گرفتن سطح گلوکز خون در محدوده ی هدف مطلوب(TIR:70 تا 180 میلی ‌گرم بر دسی ‌لیتر) به مدت 4 ساعت پس از غذا در 48 درصد از موارد شدند.تزریق‌ های انسولین بولوس که بیش از 5 دقیقه پس از شروع وعده غذایی انجام شدند، منجر به قرار گرفتن سطح گلوکز خون در محدوده مطلوب (70 تا 180 میلی‌گرم بر دسی‌لیتر) به مدت 4 ساعت پس از غذا تنها در 24 درصد از موارد شدند. این درصد پایین‌تر نشان ‌دهنده کنترل کمتر موثر قند خون در مقایسه با تزریق ‌هایی است که قبل از وعده غذایی انجام می ‌شوند. به عبارتی، تأخیر در تزریق انسولین می ‌تواند به تنظیم ضعیف ‌تر سطح قند خون منجر شود.

با کنترل سطح گلوکز ثبت ‌شده توسط حسگر در زمان خواب، مصرف غذا بین ساعت 9 شب تا 12 نیمه ‌شب به کاهش قابل توجه مدت زمانی که قندخون در محدوده مطلوب(70 تا 180 میلی ‌گرم بر دسی ‌لیتر) در طول شب (9 شب تا 6 صبح) قرار دارد، و همچنین افزایش چشمگیر سطح قند خون ناشتا در صبح روز بعد مرتبط بود.

پس از کنترل قند خون توسط حسگر قبل از مصرف غذا یا انسولین در زمان خواب، خوردن غذا قبل از خواب با ضریب تغییرات درصد گلوکز بیشتر در طول شب و انحراف معیار بالاتر گلوکز در طول شب مرتبط بود. محققان نتیجه گیری کردند که به طور کلی، یکی از علل اصلی هایپرگلایسمی بعد از غذا و هایپرگلایسمی شبانه در بیماران بستری، تجویز دیرهنگام انسولین در طول وعده‌های غذایی و مصرف میان وعده‌های بدون انسولین قبل از خواب است.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/bedtime-snacking-with-delayed-insulin-delivery-increases-risk-of-overnight-hyperglycemia-in-hospitalized-diabetes-patients-study-146682